Εθνική Πινακοθήκη, 06/04/2005 – 30/06/2005

Ο καθρέφτης είναι το κατ’ εξοχήν όργανο της τέχνης του Σαμαρά, και το είδωλο του ίδιου του καλλιτέχνη είναι το προνομιακό μοντέλο του. Ο Λουκάς Σαμαράς είναι ένας μέτοικος• ένας θριαμβευτής μέτοικος βέβαια, αφού έχει πετύχει να καταλάβει περίοπτη θέση στην ιστορία της σύγχρονης αμερικανικής κουλτούρας. Βαθιά μέσα του ωστόσο είναι ένας ναυαγός που ζει αυτοεξόριστος στην επινοημένη νησίδα της τέχνης του. Εκεί δημιουργεί την δική του προσωπική πατρίδα, τη δική του κοινότητα, πολλαπλασιάζοντας τα είδωλά του στην επιφάνεια της λίμνης του Νάρκισσου. Και όπως το νερό δεν είναι ποτέ ατάραχο και γαλήνιο, συχνά το είδωλο θρυμματίζεται, ρυτιδώνεται, γερνάει. Η αγωνία του χρόνου μεταβάλλει την εικόνα του ζωγράφου σ’ ένα πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέυ. Η έκθεση του Λουκά Σαμαρά στην Ελλάδα, στην Εθνική Πινακοθήκη, παίρνει έτσι τον χαρακτήρα ενός θεραπευτικού νόστου.

Ιδέα και επιμέλεια έκθεσης
Κατερίνα Κοσκινά 
σε συνεργασία με τις Επιμελήτριες της ΕΠΜΑΣ Έφη Αγαθονίκου και Άρτεμι Ζερβού

Χορηγός: Ίδρυμα Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου