National gallery
Μεταβυζαντινή τέχνη


Μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως (1453), η βυζαντινή καλλιτεχνική παράδοση συνεχίζεται σε νέα κέντρα που δημιουργούνται εκτός της οθωμανικής επικράτειας και κυρίως στην ενετοκρατούμενη Κρήτη. Οι εικόνες της Κρητικής Σχολής ήταν ξακουστές και περιζήτητες και πέρα από τα όρια του νησιού. Πολλοί από τους ζωγράφους της Κρητικής Σχολής ήταν «δίγλωσσοι», αφού μπορούσαν να ζωγραφίζουν και alla greca, με βυζαντινή τεχνοτροπία, και alla latina, δηλαδή με το αναγεννησιακό ύφος. Μετά την άλωση του Χάνδακα από τους Τούρκους το 1669, πολλοί καλλιτέχνες θα
βρουν καταφύγιο στα ενετοκρατούμενα Επτάνησα. Σιγά σιγά όμως, καθώς οι σχέσεις με τη Βενετία γίνονται στενότερες, το βυζαντινό ιδίωμα
υποχωρεί και επικρατεί η δυτική τεχνοτροπία. Η ζωγραφική από ιδεαλιστική τείνει να γίνει ρεαλιστική, από υπερβατική, εγκόσμια, από επίπεδη, τριδιάστατη.