Το ανθρώπινο κεφάλι ως ανεξάρτητο θέμα έχει απασχολήσει επανειλημμένα τον Κώστα Ανδρέου και επανέρχεται στο έργο του με ποικίλες μορφές και αφορμές. Εξπρεσιονιστικό, παραμορφωμένο, αλλά αναγνωρίσιμο, υποδηλώνει, κάποιες φορές, τραγικές καταστάσεις ή βιώματα.
Το ωοειδές σχήμα, συνηθισμένο στα ανθρώπινα κεφάλια, συναντάται άλλοτε σε μονόπλευρη και άλλοτε σε αμφίπλευρη απεικόνιση. Στο έργο που ανήκει στη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης χρησιμοποιείται για να αποδώσει δύο πρόσωπα που προβάλλουν από τον όγκο του αντιθετικά, ενώ ταυτόχρονα το αυγό γίνεται και ο τίτλος της σύνθεσης. Με την επιφάνεια αλλού έντεχνα λειασμένη και αλλού χαραγμένη, τα πρόσωπα εικονίζονται με μεγάλα, εκφραστικά μάτια και έντονα χαρακτηριστικά, συνδυάζοντας την ισχυρή εξπρεσιονιστική απόδοση με μια σουρεαλιστική χροιά, η οποία απορρέει από την αντιθετική προβολή τους μέσα από το σχήμα του αυγού.
