Η γλυπτική του Γιώργου Νικολαΐδη καλύπτει ένα ευρύ φάσμα, από την παραδοσιακή ανθρωποκεντρική απεικόνιση ως τις αφηρημένες συνθέσεις κονστρουκτιβιστικού χαρακτήρα, τα περιβάλλοντα και τις εγκαταστάσεις. Στα πιο πρώιμα έργα του εστιάζει το ενδιαφέρον του στην ανθρώπινη μορφή. Η αφαιρετικότητα των έργων αυτών μετατρέπεται σταδιακά σε απόλυτη αφαίρεση.

Τη δεκαετία του ΄70 ο Νικολαΐδης δημιούργησε μια σειρά έργων από ανοξείδωτο χάλυβα, τα οποία χαρακτηρίζει με αριθμούς. Τα έργα αυτά είναι κατασκευασμένα από τμήματα κυλινδρικών σχημάτων με αιχμηρές απολήξεις, που ανελίσσονται ελεύθερα και δυναμικά στο χώρο ή συγκλίνουν σε ποικίλους ρυθμικούς συνδυασμούς. Το στοιχείο που κυριαρχεί είναι μια αέναη, κυκλική ή ελικοειδής κίνηση, άλλοτε άμεσα αντιληπτή και άλλοτε λανθάνουσα.

Η σύνθεση “1211Α” είναι ένα χαρακτηριστικό έργο της σειράς αυτής. Ξεκινά από επιθετικά οξυγώνια σχήματα στο κάτω μέρος και εξελίσσεται σε δύο κυλινδρικά τμήματα που τείνουν να σχηματίσουν ένα κύκλο. Έτσι, οι αιχμηρές τους απολήξεις καταλήγουν σε μια ήρεμη σύγκλιση-συνάντηση. Το έργο εντάσσεται και συνυπάρχει αρμονικά με το χώρο, ο οποίος ταυτόχρονα ορίζεται από το σχήμα του και περικλείεται σε αυτό, συμβάλλοντας στην ανάδειξη της γλυπτικής φόρμας.

Το θέμα του έργου, φορτισμένο με μύθους, ανατολικό μυστικισμό και μακραίωνη
ιστορία, με οδηγούσε στο να αναζητήσω μια μορφική οντότητα αντάξια του νοη-
ματικού του πλούτου. Ήταν ένα εγχείρημα στο σκοτάδι, ένα ταξίδι στο δρόμο του
μεταξιού, μια κατάδυση στον κόσμο των αισθήσεων της Ανατολής.
Όταν στο τέλος αυτό που έχουμε μπροστά μας, αναιρεί τη λογική ανάγνωση των
υλικών δεδομένων, και το ορατό γίνεται όραμα, το έργο υπερβαίνει τη θεματική
του αποστολή. Τότε, αυτή η περίκλειστη, αυτόφωτη, χωρική ιερότητα μας αγγίζει,
και η ζωή περιφρονεί το αναπόδραστο της σαρκοφάγου.

Η Ωραία και το Τέρας είναι μια σύνθετη φιγούρα, που βασίζεται σε ένα τρισδιάστατο κολλάζ καταναλωτικών αγαθών, των οποίων έχει αφαιρεθεί η αρχική τους χρησιμότητα. Αισθητικά η σύνθεση εμπλέκει εξπρεσσιονιστικά με σουρρεαλιστικά στοιχεία, ενώ είναι προφανείς οι αναφορές που γίνονται στα comics και τα videogames.
Ο τίτλος του έργου αναφέρεται στο γνωστό παραμύθι «Η Ωραία και το Τέρας». Εκεί η Ωραία μεταμόρφωσε το Τέρας σε πανέμορφο πρίγκιπα, με μόνη την δύναμη της αγάπης της. Σε αντίθεση στη σύνθεση «Η Ωραία και το Τέρας», αποφάσισε η Ωραία, να σκοτώσει ύπουλα το Τέρας με το σπαθί της. Είναι προφανές, ότι αυτή η σύνθεση αναφέρεται συμβολικά στην φρίκη του πολέμου. Δεν είναι λίγες οι φορές που στην ιστορία της, η ανθρωπότητα αποφάσισε, αντίθετα από κάθε λογική, να ακολουθήσει την απρόσμενα ύπουλη λύση της σφαγής και του θανάτου.
Το έργο «Η Ωραία και το Τέρας» έχει και ένα δεύτερο νοηματικό επίπεδο, το οποίο αναφέρεται στον αρχαιοελληνικό μύθο της Αφροδίτης. Η Αφροδίτη η θεά της ομορφιάς και του έρωτα, είχε σύζηγο τον Ήφαιστο τον θεό της μεταλλουργίας, τον δημιουργικό θεό. Αυτόν όμως απατούσε με τον Άρη τον θεό του πολέμου.
Μιχάλης Αρφαράς