Μαθιόπουλος Παύλος

Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών (1894 – 1896), με δάσκαλο το Νικηφόρο Λύτρα και συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, κοντά στους Benjamin Constant, Jean Paul Laurens και Jules Lefebvre. Το 1900 βραβεύθηκε στην Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού. Στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε το 1903, και το 1911 διορίστηκε καθηγητής σκιαγραφίας στη Σχολή Καλών Τεχνών, παραιτήθηκε όμως λίγους μήνες αργότερα. Το 1915 διορίσθηκε εκ νέου και δίδαξε έως το 1949, ενώ από το 1946 ανέλαβε τη διεύθυνση της Σχολής. Το 1949 ανακηρύχθηκε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και αποσύρθηκε από την καλλιτεχνική σκηνή λόγω μιας οφθαλμικής πάθησης που δεν του επέτρεπε πια να ασκεί την τέχνη του.

Ο Μαθιόπουλος ζωγράφισε συμβολικά, ιδεαλιστικά και ιστορικά θέματα αλλά και σκηνές της καθημερινής αστικής ζωής, έγινε όμως ιδιαίτερα γνωστός και προσφιλής χάρη στις προσωπογραφίες του. Χρησιμοποίησε κατά κύριο λόγο το παστέλ και λιγότερο το λάδι, και, κατέχοντας τους ιμπρεσιονιστικούς τύπους, απέδωσε τα έργα του με κομψογραφική και εξιδανικευτική διάθεση σύμφωνα με την αισθητική της Μπελ Επόκ.