Ξυδιάς Νικόλαος (1828 - 1909)
Αυτοπροσωπογραφία, 1888
Σπούδασε ζωγραφική αρχικά στην Ιταλία (Βενετία ή Ρώμη), μετά το θάνατο όμως του αδελφού του πήγε στο Λονδίνο και το 1866 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητές τους Henri Leroux και Jean-Paul Laurens
Παραμένοντας στη γαλλική πρωτεύουσα τριάντα χρόνια, έκανε αξιόλογη καριέρα και ανέπτυξε πλούσια καλλιτεχνική δραστηριότητα, συμμετέχοντας σε πολλά παρισινά σαλόνια, στις Παγκόσμιες Εκθέσεις του Παρισιού το 1878 και το 1889, στη Διεθνή Έκθεση του Λονδίνου το 1862, καθώς και σε εκθέσεις στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της εκεί παραμονής του ταξίδεψε στην Ιταλία και τη Ρωσία, ενώ το 1899, καταβεβλημένος από το θάνατο της γυναίκας του, επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου έζησε μόνος και αφανής σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου, εξακολουθώντας όμως να εργάζεται μέχρι το τέλος της ζωής του.
Ο Ξυδιάς, αν και έζησε στο Παρίσι σε μια περίοδο που πολλοί καλλιτέχνες στρέφονταν στον ιμπρεσιονισμό, παρέμεινε κατά βάση ακαδημαϊκός, χωρίς να αποτολμήσει ουσιαστικές αλλαγές. Ασχολήθηκε κυρίως με την προσωπογραφία, αλλά και με τη νεκρή φύση, τη μυθολογική και αλληγορική σκηνή και την ηθογραφία, ενώ το 1869, κατά παραγγελία της ελληνικής κοινότητας, φιλοτέχνησε τρεις εικόνες για το ναό του Αγίου Νικολάου στο Λίβερπουλ, στις οποίες είναι εμφανής η αφομοίωση των δυτικότροπων στοιχείων που χαρακτηρίζουν τη ζωγραφική των Επτανήσων.
Αυτοπροσωπογραφία, 1888
Αυτοπροσωπογραφία
Νεκρή φύση με πεπόνι και κανάτι
Προσωπογραφία Δημητρίου Βικέλα, π. 1875
Προσωπογραφία γυναίκας, π. 1870
Ο γιος του καλλιτέχνη, 1870
Κύριος με ζακέτα
Νεκρή φύση
Κόρη Λουτρακιώτισσα με σταμνί
Η Λήδα στα νερά του Ευρώτα
Προσωπογραφία κυρίας, 1895
Τ’ Αναφιώτικα, μετά το 1899
Στ’ Αναφιώτικα, μετά το 1899
Γυναίκα που διαβάζει επιστολή
Οικογένεια στο τζάκι, μετά το 1899
Προσωπογραφία άνδρα
Προσωπογραφία γυναίκας με γυαλιά
Προσωπογραφία ηλικιωμένης γυναίκας
Προσωπογραφία άνδρα, 1862
Νεκρή φύση με αγγινάρες, π. 1875-1885